หายไปนาน ไม่ได้หายไปไหน... แค่มีเรื่องวุ่นๆกะตัวเองนิดหน่อย

ทั้งเรื่องงาน... (อันนี้ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) และเรื่องความรัก

บอกตรงๆว่าตอนนี้หัวใจข้าพเจ้ามันสับสนพิกลอยู่... อาทิตย์ที่ผ่านมา ข้าพเจ้าได้ทำการเคลียร์ปัญหาหัวใจกับเพื่อนที่เข้ามาจีบข้าพเจ้า จริงๆเรื่องนี้มันก้อคาราคาซังมานาน จนมีวันวาเลนไทน์มาเร่งปฏิกิริยา ...

นาย C : วันนี้ (14 ก.พ.) ว่างป่าว

ข้าพเจ้า : ทำไม (แลดูไม่มีเยื่อใยเอาซะเลย)

นาย C : จะชวนไปกินข้าว

ข้าพเจ้า : ทำไมต้องวันนี้ (มันวันวาเลนไทน์นะเว้ย ไอ่นี่ช่างกล้า...เดี๋ยวเหอะๆ จะโดนมิใช่น้อย)

นาย C : ก้อต้องวันพุธนี่แหละ เลยต้องชวน

(นี่หมายถึงว่าเป็นวันวาเลนไทน์ใช่มั๊ย อ่า เข้าทาง...) ข้าพเจ้าถือเป็นโอกาสดีในการตัดสินใจกับเคสนี้ที่ดูเหมือนอะไรๆ จะลุกลามไปใหญ่โต

นาย C เป็นเพื่อนของข้าพเจ้าสมัย ป.ตรี และเริ่มเข้ามาจีบข้าพเจ้าเมื่อได้ไม่นาน แต่ข้าพเจ้าเองไม่ได้คิดอะไรมากกว่าความเป็นเพื่อนที่ดีเลย เพราะ ตลอดเวลาข้าพเจ้า กับ นาย C คุยกันได้ไม่กี่คำก้อจะทะเลาะกันหรือไม่ก้อทำให้ข้าพเจ้าหงุดหงิดใจทุกครั้งไป อาจจะด้วยนิสัยและอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เราเข้ากันไม่ได้อย่างชัดเจน ข้าพเจ้าเป็นคนง่ายๆ ตรงไปตรงมา ส่วนนาย C เป็นคนจุกจิกและชอบพูดจาซ้ำซาก อีกทั้งความชอบส่วนตัวและการดำเนินชีวิตที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง เช่น ข้าพเจ้าชอบฟังเพลง และมีความสุขกับการฟังเป็นอย่างยิ่งในขณะที่นาย C แทบจะไม่ฟังเพลง ครั้นข้าพเจ้าจะพูดถึงเพลงไหน นาย C ก็จะทำเป็นรู้เรื่อง (เพื่อเอาใจข้าพเจ้า?) อันนี้ก้อน่าหงุดหงิดอีกแล้ว... (ไม่รู้ก้อบอกไม่รู้ซิว๊อยยย....)

เข้าเรื่องๆ เมื่อนาย C เปิดช่องให้ดังนี้ ข้าพเจ้าจึงไม่รีรอที่จะตอบสิ่งที่อยู่ในใจของข้าพเจ้าแบบคอมโบ้เซท

ข้าพเจ้า : แต่วันพุธนี้มันวันวาเลนไทน์ไม่ใช่เหรอ (ย้ำ ด้วยกลัวว่านาย C จะลืมไปรึเปล่า)

นาย C : อือ... ใช่

ข้าพเจ้า : นี่.. วันวาเลนไทน์อ่ะ มันเป็นวันของคนรักกันนะ ... แต่เราคิดกะนายแค่เพื่อน คือถ้าเราจะออกไปไหนกับใครวันนี้อ่ะ เราขอแบบเป็นคนพิเศษไม่ดีกว่าเหรอ เพื่อนอะวันไหนก้อไปได้

นาย C : เอ่อ.... (อึ้งไปเลยซิ....)

ข้าพเจ้า : (แอบสงสารนิดนึง แต่ความรักไม่ใช่ความสงสารนะเว้ย) เอาเป็นว่าเราไม่ไปด้วย โอเคมะ ... คือถ้าชวนเราวันอื่นเราอาจจะไป แต่ถ้าเราไปวันนี้มันจะหมายความว่าไงล่ะ ...

นาย C : ครับ....

ข้าพเจ้า : ถ้าเราจะไปกะใครคนนั้นน่าจะต้องเป็นคนพิเศษกับเราในระดับนึงเลยแหละ...ดังนั้น ในวันที่เรายังไม่มีเนี่ย เราอยู่ห้องเฉยๆ สบายใจกว่า (พอแล้วดีกว่ามั้งกรู... มันจะร้องไห้แล้ว)

นาย C : ..... (มันเงียบว่ะ เมิงอย่าร้องนะเว้ยยย)

ข้าพเจ้า : เราขอโทษด้วยแล้วกันที่ไปไม่ได้จริงๆ โอเคนะ บายๆ (เดี๋ยวจะเกิดอาการสงสาร ต้องรีบตัดบทไปก่อน)

...

...

ถึงนาย C เราขอโทษนายจริงๆที่เราชอบนายไม่ได้ว่ะ แต่เราชอบเพื่อนนาย....(กร๊ากกก) นี่ไม่ได้มุกนะคะท่านผู้อ่าน ข้าพเจ้าหมายความเช่นนั้นจริงๆ ไม่เชื่อย้อนไปอ่านบลอกก่อนหน้านี้ และเอาไว้ว่างๆ ข้าพเจ้าจะเล่าเรื่องเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดให้ได้อ่านกัน

- in the name of love -